چهارم و . . . دهمى به همين ترتيب به ما گزارش بدهند ، آنان را تكذيب نمىكنيم ، هرچند ميزان صدق و راستگويى ايشان به هيچ‌وجه براى ما روشن نباشد ، بلكه هر يك از اين گزارش‌ها قرينه‌ى احتمال‌آورى محسوب مىشود كه به خبر فرد صادق و قابل اعتماد افزوده مىگردد ، تا آن‌جا كه بر اثر تراكم قراين و احتمالات ، مفاد اين خبر براى ما به درجه‌ى يقين مىرسد و احتمال نقيض آن - يعنى كذب مفاد اين خبر و غير واقعى بودن آن - رفته‌رفته ضعيف و ضعيف‌تر شده تا به صفر منتهى گردد . حساب احتمالات و قوانين رياضى آن ، در محور تحصيل « يقين موضوعى » همواره بر يك مدار - يعنى تراكم اخبار - و يكسان بوده و محال است كه در يك مورد خاصّ اين ملاك ، صادق و منطبق بر واقع نباشد . بر اين اساس ، ترديدآفرينى درباره‌ى « احاديث المهدى » و سلب دلالت آن‌ها بر شخص بزرگوار امام ( عجلّ الله تعالى فرجه ) - آن‌چنان‌كه برخى تازه واردان بدون خبرويّت عرصه‌ى علم شريف حديث ، گمان كرده‌اند « 1 » و به زعم خود همه‌ى اعتبارات علمى اين احاديث را زير سؤال برده‌اند - خصوصا پس از انطباق كامل و آشكار مفاد احاديث بر وجود مقدّس امام مهدى عليه السّلام ، به جز واگويه‌ى يك ورشكستگى مصيبت‌بار روحى و شخصيتى نمىتواند باشد و در واقع از سطحىنگرى و بىمايه بودن يك انديشه در چگونگى رويارويى با ايده‌اى اصيل خبر مىدهد . اينان با ژست تحقيق و اصلاح ، به دروغ و افترا متمسّك گشته و مدّعى شده‌اند كه هيچ مدرك صحيح و ثابتى در اين باب وجود ندارد . كوشش‌هايى كه در فروكاستن مسايل جدّى اعتقادى به يك سرى بحث‌هاى تفنّنى ژورناليستى ، به شكل حرفه‌اى انجام مىپذيرد ، به خوبى بيانگر حضور خزنده‌ى اين جريان منحطّ فرهنگى است ، جريانى كه از غرب ناشى شده و در سايه‌ى آن پناه گرفته و با انگشت‌هاى غرب ، بازى مىخورد و عمال و سرسپردگان او حمايت و پشتيبانى از آن را برعهده گرفته‌اند . غافل از آن‌كه ، ايده و اعتقاد به مهدويّت امام محمد بن الحسن عليه السّلام را نبايد چونان پر كاهى در مسير تندباد بىريشه به شمار آورد و نبايد خطوط واضحى را كه نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم و ائمه معصومين عليهم السّلام براى شناخت امام مهدى ( عجلّ الله تعالى فرجه ) با اسم و نسب شريف‌اش ترسيم فرموده‌اند ، به وادى نسيان سپرد .

--> ( 1 ) . مقصود ، احمد الكاتب است . ( مترجم )